Monty's beestjes safarie

Home De Moestuin Helpdesk voor moestuinders Monty's beestjes safarie

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 22)
  • Auteur
    Berichten
  • #491
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    Hoi allemaal,

    Ik heb een kleine tuin achter mijn huisje waar ik wat bloemen, wat fruit en groente heb staan. Het is niet echt een groentetuin maar eerder een wat verwilderd tuintje voor de insecten en vogels en mijn katten en er staat dus ook wat fruit en hier en daar wat groente. Verder vind ik het leuk om van dicht bij te fotograferen en de insecten die er in mijn tuintje langskomen te determineren.

    Kijk dus gerust mee wat er allemaal langs vliegt, kruipt en glibbert in mijn tuintje. Als eerste wil ik jullie voorstellen aan de gewone kameleonspin die veelvuldig voorkomt in mijn tuintje.

    Familie Thomisidae (Krabspinnen); kenmerkend voor deze familie zijn de verdikte voorste 2 pootparen, die beduidend langer zijn dan de 2 achterste. Het lichaam is meestal duidelijk afgevlakt, en de poten worden bij rust zijdelings uitgestrekt. Het zijn afwachtende jagers, die hun camouflage gebruiken om passerende prooien door verrassing te overmeesteren.

    De Gewone Kameleonspin is vooral te vinden op bloemen, waar ze de prooi opwachten, en met de sterke voorpoten kunnen overmeesteren. Het vrouwtje kan haar kleur aanpassen van wit naar geel alnaargelang op welke bloem ze zit. Hieraan ontleent ze haar Nederlandse naam. De spin zit meestal onbeweeglijk met gespreide voorpoten op een bloem, en kan dankzij haar krachtige gif ook zeer grote prooien overmeesteren, zoals vliegen bijen en vlinders. Om van kleur te veranderen doet deze spin er echter langer over dan een kameleon. De kleurverandering van wit naar geel duurt 10 tot 25 dagen en terug van geel naar wit duurt 6 dagen. Normaal is de krabspin wit, ze kan echter gele kleurstof in de buitenste cellenlagen van het lichaamhaar pompen.
    In het najaar zijn deze kameleonspinnen vaak te vinden op guldenroede. Deze gele bloemen trekken veel insecten aan en zijn dus het ideale jachtterrein voor deze kameleonspin.

    Dat was het voor nu even, binnenkort meer kruip sluip en vliegbeestjes.

    1+
    #492
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    Alle dan nog eentje,

    Gewone tandkaak (Enoplognatha ovata)

    Een sluwe moordenaar die je vindt in lage vegetatie, is de gewone tandkaak. Deze behoort tot de familie van de kogelspinnen. In tegenstelling tot de meeste kogelspinnen echter, maakt de gewone tandkaak geen uitgebreid vangweb. Ze beperkt zich tot wat kriskras gespannen draden.
    Niet zelden vind je haar onder bloemen en haar lievelingsbloemen zijn de schermbloemigen. Onder zo’n dakje van kleine bloemetjes wacht ze geduldig op allerlei insecten die zich komen voeden met nectar. Daarbij schrikt deze spin er zelfs niet voor terug om het gevecht met grote wespensoorten aan te gaan. Wanneer die geconcentreerd zijn op het verzamelen van voedsel op de bloem, werpt de gewone tandkaak er sterke en kleverige draden over met haar achterste poten. Hierbij moet ze heel voorzichtig te werk gaan, want een wespensteek kan dodelijk zijn voor deze spin. Zodra ze de kans ziet, bijt ze de wesp in een poot of voelspriet en injecteert ze haar krachtige gif.

    Tegen het einde van de zomer vind je deze spin vooral in opgerolde blaadjes. Die heeft ze zelf dichtgesponnen. Het vrouwtje bewaakt hier haar eicocon, die meestal wit tot blauwig gekleurd is. De spin zelf kan ook verschillende kleuren hebben. Meestal is ze wit tot geel, maar je vindt ook regelmatig exemplaren met twee rode lengtestrepen op de rugzijde van het achterlijf. Bij sommige exemplaren is die rugzijde zelfs helemaal rood.

    0
    #493
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    Als we dan toch met de spinnen bezig zijn:

    De hooiwagen is een spinachtige, maar het is geen echte spin zoals de huisspin of de kruisspin. Echte spinnen hebben een lijf dat uit twee delen bestaat, het lijf van de hooiwagen bestaat uit één deel. Een ander belangrijk verschil met de echte spinnen is dat de hooiwagen geen web kan maken en maar twee ogen heeft. De meeste spinnen hebben acht ogen. De hooiwagen leeft vooral van kleine diertjes, zoals bladluizen. Deze worden gevangen en leeggezogen. Ook dode en levende planten en dode dieren worden gegeten, de hooiwagen is dus een alleseter.

    De hooiwagen staat bekend om zijn vermogen om een poot los te laten als deze wordt vastgepakt. De poot blijft bewegen en leid de vijand af, zodat de hooiwagen er snel vandoor kan gaan. Bij een jonge hooiwagen groeit de poot weer aan, bij een volwassen hooiwagen niet meer.

    0
    #494
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    Verder zitten er hier veel broedwebspinnen. Heel zorgzame spinnen. eerst slepen ze weken met een cocon rond en als de kroost uitkomt maakt ze een broedweb en bewaakt dit tot de kleintjes 5 keer vervelt zijn.

    Ze verdedigt haar broedweb met hand en tand, of beter gezegd met poot en tand. Vaak verliezen ze hierbij poten.

    De Broedweb of ook wel kraamweb genoemd is goed te herkennen aan haar gele oorflapjes en de gele streep op haar rug.

    Broedwebspinnen maken enkel een web om hun kroost groot te brengen. Verder zijn het visuele jagers die hun prooi besluipen en maken ze dus geen web om prooi te vangen.

    0
    #497
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    Natuurlijk zitten er ook verschillende soortjes springspinnen. Net zo als de broedwebspin en de camelionspin zijn dit puur visuele jagers. Die met veel geduld wachten tot hun prooi binnen sprong of grijp afstand is.

     

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar, 1 maand geleden door Monty.
    0
    #503
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    insecten schamen zich niet!

    0
    #514
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    <p style=”text-align: left;”>Kijk eens in de poppetjes van mijn ogen.
    De meeste web spinnen kunnen ondanks hun 8 of 6 ogen niet echt verschrikkelijk goed zien en nemen enkel licht en donker waar. De haren op hun lichaam zijn echter heel gevoelig en hier nemen ze trillingen mee waar. Ze luitseren als het ware met de haren op hun poten en lichaam. Jachtspinnen zoals een wolfspinnen of springspinnen daarentegen moeten wel goed kunnen zien</p>
    <p style=”text-align: left;”>Een springspin heeft twee hoofd-ogen. Deze twee ogen zitten voor in de kop. De andere ogen zijn bij-ogen die twee aan twee verspreid over de kop zitten. Omdat bij springspinnen het achterste ogenpaar erg ver naar achter licht ten opzichte van andere spinnen hebben springspinnen een blikveld van 360 graden. Ze kijken in alle richtingen. Sommige paren zijn bedoeld om dichtbij te zien, andere veraf. Het is onbekend of de spin alle bij-ogen tegelijk gebruikt of dat hij steeds overschakelt naar een ander paar ogen.</p>
    <p style=”text-align: left;”>Een spin kan niet met haar ogen bewegen zoals wij dat kunnen met onze oogbol. Een spin heeft ook geen oogbollen maar oogbuizen. Vooraan zit een lens net zoals bij ons. Aan het einde van de buis zit een hele kleine retina (netvlies).
    De spin kan dus maar een heel klein stukje scherp waarnemen. Maar ze kan met spiertjes die aan de oogbuis zitten de buis heen en weer buigen waardoor ze dus als het ware wel naar links en naar recht, boven en onder kan kijken zonder dat het oog draait.
    Ze lijken dus altijd rechtdoor te staren maar dat is dus niet zo. Achter die starende blik zit dus een heel beweeglijk oog wat diepte, kleur en gepolariseerd licht kan zien. Ze hebben dus een stereoscopisch zicht. Dit komt doordat twee van hun ogen vergroot en bovendien naast elkaar aan de voorzijde van de kop geplaatst zijn. Zo kunnen ze een afstand van 40 keer hun eigen lichaamslengte ver springen, wat zonder het kunnen zien van diepte niet mogelijk is. Ook bij springspinnen is het zicht echter beperkt, ze kunnen voorwerpen weliswaar scherp waarnemen maar maximaal tot een afstand van ongeveer 30 centimeter.</p>

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar geleden door Monty.
    2+
    #515
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    Koninginnenpage (Papilio machaon). De middelste foto is van het net geplukt om aan te geven hoe de rups er uiteindelijk zal uitzien. Ik vond de rups op de knolvenkel die nog steeds prachtig in bloei staat.
    De koninginnenpage is een zeldzame vlinder. Als je deze vlinder hebt gezien is dat dus best bijzonder!

    Als de rups het ei verlaat is het dier erg klein en zwart van kleur met een helder witte vlek op de rug. De rups lijkt hierdoor in zijn eerste stadium sprekend op een vogelpoepje. Dit dient ter camouflage en komt ook voor bij andere rupsen uit het geslacht Papilio waartoe de koninginnenpage behoort. De belangrijkste vijanden van rupsen zijn namelijk vogels, en vogelpoep staat bij geen enkele vogel op het menu. Als de rups groter wordt kan het dier zich beter verweren tegen vogels en de rups krijgt tevens fellere kleuren die dienen om vijanden als vogels te waarschuwen voor de giftigheid. Net als andere pages beschikt de rups over een zogenaamd osmaterium, dit is een gevorkte klier die fel van kleur is en een stinkende secretie verspreid. De klier wordt bij verstoring uit een plooi van de kop gestulpt. :wacko:

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar geleden door Monty.
    1+
    #516
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    De Aardvlo ook wel benoemd als vlokever. Onderfamilie Alticinae.
    Veel kleine bladhaantjes kunnen heel goed springen. Ze zijn herkenbaar aan de gespierde achterste poten. Er zijn heel veel soorten.

    Een 7 stip lieveheersbeestje is een welkomere gast in mijn tuintje.

    Als je het citroenlieveheersbeestje (Psyllobora vigintiduopunctata) waarneemt dan is de plant waarschijnlijk bevallen met meeldauw. In tegenstelling tot de meeste lieveheerbeestjes eten ze dus schimmels en geen bladluizen. Het eet dus meeldauw en draagt ook bij aan de verspreiding daarvan!

    De Lave.

    Vaak wordt het citroen lieveheersbeestje verward met het Veertienstippelig lieveheersbeestje
    Ook bekend als Schaakbordlieveheersbeestje. Deze eet echter wel bladluizen en geen schimmel. Deze gast is dus weer een stuk meer welkom.

    Het aantal stippen heeft dus niks te maken met hoe oud het beestje is meer met de soort. Binnen een soort zijn er dan nog vele variaties. Het is best wel leuk om je eens in deze familie te verdiepen en ze proberen op naam te brengen. Vooral de larven van deze beestjes zijn echte luizen opruimers.

    Bijvoorbeeld het Vloeivlek lieveheersbeestje. grappige naam he.

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar geleden door Monty.
    1+
    #530
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    Deze fop-bij, wat dus eigenlijk een vermomde vlieg is, lande pal voor de lens toen ik bezig was een kameleonspin te fotograferen. Omdat ik geen vin meer hoefde te verroeren zag de bij de camera schijnbaar niet als een gevaar en ze kroop nieuwsgierig dichterbij. De camera stond al handmatig ingesteld op de korts mogelijke objectafstand (4 milimeter). De fop-bij kroop exact tot daar, dus klik, jeu, ghehehe. Ja je maakt me blij met een fopbij.

    Wat vele niet weten is dat vliegen 5 ogen hebben. Naast de twee grote facetogen hebben vliegen ook nog drie bij-oogjes. De facet ogen van een vlieg zijn samengesteld uit zoon 4.000 kleine oogjes. Mensen kunnen beduidend beter ver kijken, en krijgen we onze beelden in een veel hogere resolutie binnen. Maar een vlieg heeft door die twee enorme facet ogen wel een gezichtsveld van bijna 360 graden en ziet zij objecten veel sneller naderen dan de mens. Waar mensenogen hoogstens 30 beelden per seconde kunnen verwerken, kan het vliegenoog binnen diezelfde seconde makkelijk 300 beelden aan. Waardoor een vlieg eventueel gevaar dus tien keer zo snel ziet naderen als een mens zou doen.

    Naast de 2 facetogen Die dus 360 graden de omgeving in beeld brengen maar niet kunnen focussen hebben vliegen nog 3 gewone ogen op het voorhoofd in de intervallen tussen facetten. Met deze oogjes kunnen vliegen objecten in de buurt scherper bekijken. De visie van een vlieg wordt dus weergegeven door 5 ogen: 2 facetten – om de omringende ruimte te scannen en 3 eenvoudig ogen om de scherpte en herkenning van objecten aan te passen. Alle 5 de ogen werken dus samen om tot een geheelbeeld te komen.

    Ogen van een huisvlieg:

    Wist je dat:

    – Vliegen primaire kleuren perfect onderscheiden, en ze zijn ook in staat om ultraviolette stralen te onderscheiden,

    – Sommige kleuren uit het hele palet worden echter een beetje anders gevangen, daarom worden ze voorwaardelijk als kleurenblind beschouwd,

    – Vliegen zien absoluut niets in het donker en slapen daarom ‘s nachts,

    – De ogen van een vlieg kunnen alleen kleine voorwerpen onderscheiden, bijvoorbeeld de nadering van een hand, maar ze zien geen groot menselijk figuur of meubilair in een kamer,

    – bij mannen zijn de gefacetteerde ogen dichter bij elkaar dan vrouwtjes met een breder voorhoofd.

     

    Libellen en bijen hebben de grootste facetogen. Hun ogen kunnen tot 30.000 facetten bevatten!

     

    0
    #532
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    De blinde bij (zweefvlieg) dankt zijn naam aan de manier waarop ze zich doorheen de lucht bewegen. Ze vliegen korte stukjes om dan plots te stoppen en ter plaatse te blijven zweven. De zweefvlieg leeft vooral van nectar en stuifmeel, ze is dan ook vooral op bloemen terug te vinden.

    De zweefvlieg wordt vaak verward met bijen of wespen, maar is echter ongevaarlijk. De zweefvliegen hebben geen angel en kunnen dus niet steken. Hun gelijkenis is geen toeval, dit fenomeen heet mimicry. Dit betekent dat de zweefvlieg de wesp nabootst om gevaarlijker te lijken in de ogen van zijn natuurlijke vijanden.

    De zweefvlieg ondergaat een unieke ontwikkeling. De vrouwtjes leggen hun eizakjes af op ondiep, vervuild water, waarna een larve groeit die de ‘rattenstaartlarve’ heet. Meeste waterinsecten hebben het moeilijk te overleven in vervuild of zuurstofarm water maar de rattenstaartlarve vindt hierin een gepaste leefomgeving.
    Het is een 2 cm lange larve die ademhaalt via een fijne, uitschuifbare buis die tot wel 15cm lang kan worden (hieraan heeft ze haar naam te danken). Ze voedt zich met rottend organisch materiaal, in het water opgeloste stoffen en plankton. In het voorjaar kruipt de larve dan op het droge, waarna ze gaat verpoppen. De vrouwtjes overwinteren soms in gebouwen, waardoor het voorkomt dat in gierkelders of waterachtige kelders heel wat rattenstaartlarven leven.

    Op foto twee, twee neppers en één echte bij.

    0
    #533
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje (Harmonia axyridis)
    Een heel erg variabel dier. Van bleekrood via oranje tot dieprood en zwart met bleek zwarte, zwarte of rode stippen. Achteraan het lijf zit heel vaak een typerende ‘deuk’ of ‘plooi’.
    Er worden meer dan 120 varieteiten onderscheiden, maar de meest gebruikte indeling is:

    Harmonia axyridis succinea oranje/rood met 0-19 zwarte stippen,
    Harmonia axyridis axyridis zwart met 12 stippen),
    Harmonia axyridis spectabilis zwart met 4 stippen,
    Harmonia axyridis conspicua zwart met 2 stippen.

    Het Aziatische lieveheersbeestje komt van oorsprong uit China en Japan en is iets groter dan Europese soorten
    Het heerbeestje is begin 90-er jaren in Frankrijk ingevoerd. Rond 1996 is het insect ingezet in Nederland. Het Aziatische lieveheersbeestje bleek een goede bestrijder van bladluizen in kassen en op laanbomen waar bladluizen plakkerige honingdauw lekken op auto’s.
    Maar al gauw bleek echter dat dit heerbeestje ook inheemse lieveheersbeestjes verslindt. Bovendien overwintert de Aziatische heerbeest makkelijk in grote aantallen in huizen en andere gebouwen.

    varietijten veelkleureg aziatisch lieveheersbeestje

    Hier vind je er meer over

    Dan nog even een gek weetje:

    Een bacterie maakt van vrouwelijke lieveheersbeestjes mannenverslindende seksmonstertjes. Het symbool tegen zinloos geweld heeft zo’n ongeremde amoureuze behoefte dat ze het mannelijke lieveheersbeestje uitput en hij van ellende overlijdt. Wetenschappers van de University College London hebben aangetoond dat een bacterie genaamd Wolbachia, waarmee veel vlinders, wespen en lieveheersbestjes zijn besmet, ervoor zorgt dat de vrouwtjes extreem losslaan. Bij de eitjes van een besmet vrouwtje overleven de mannelijke nakomelingen niet. Alleen vrouwelijk nageslacht krijgt een kans. De besmette vrouwtjes lijken te weten dat er minder mannetjes zijn om voor nakomelingen te zorgen en nemen elke kans op reproductie aan. :wacko:

    Deze pechvogel had hagelschade. die moet even naar de uitdeuker.

     

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar geleden door Monty.
    1+
    #535
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    De Kameelhalsvlieg; aphidioptera – Raphidiidae : Raphidia maculicollis

    Soms tref je wel hele hele vreemde gasten aan. Deze vreemde langnek ondekte ik op de bloeistengel van de rabarber.

    Kameelhalsvliegen zitten meestal op bladeren of boomschors, ze vliegen niet veel. Met behulp van de lange en beweeglijke hals wordt de prooi, bladluizen, spinnetjes en andere kleine insecten, gevangen. In Nederland komen 5 soorten voor.

     

    Of wat dacht je van deze hongerwesp. Prachtig hoe de natuur het allemaal verzint.

     

    1+
    #537
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    Nog maar even iets over onze vrend.

    Een lieveheersbeestje is in feite een kever. Keverlarven die uit het ei komen zien er heel anders uit dan volwassen exemplaren. Toch zie je wel al enige gelijkenis in de kop en de stippen. De larven vervellen een aantal keer en worden iedere keer een grotere larf.

    De Larven die lichter grijs worden zijn al 3x verveld.


    larven zien er allesbehalve lief uit. Ze hebben vele stekels op de rug en 6 stevige pootjes. Het leven van een larf begint met het open knagen van de eischaal. de eieren zijn helder oranjegeel en worden in een groepje van ca. 10 tot 30 stuks bij elkaar vastgezet in de nabijheid van voedsel. Net uit het ei zijn de larfjes 2 mm lang en doorzichtig geel. Ze verkleuren echter binnen een half uur naar geheel zwart.

    Het achterlijfje van de larf is aanvankelijk als een harmonica opgevouwen en kan behoorlijk oprekken als het diertje voedsel opneemt. Na een aantal dagen eten wordt de larfhuid te krap en is een vervelling noodzakelijk. In totaal vervelt een larf drie maal voordat hij zich gaat verpoppen, waardoor er 4 larvenstadia zijn te onderscheiden. Vlak voor het verpoppen zijn larven ongeveer 10 mm lang.

    Op een gegeven moment wordt de larf dus een pop. Een pop is een tamelijk onbeweeglijke (niet helemaal) vorm, waar na enige tijd een complete kever uit kruipt. (Die niet meer vervelt en dus nooit meer groter kan worden: kleine kevers zijn geen jonkies!) Niet alleen is de vorm heel anders, vaak leven ze op andere plaatsen en eten ze ander voedsel.

    Omdat zowel de larven als de kevers van kapoentjes bekend staan als bladluisverzwelgers had ik verwacht dat de larven de gehele dag bezig zouden zijn met eten. Tijdens een half uur kijken naar een paar larven zie ik echter maar twee keer dat er een bladluis wordt verorberd. Maar net zoals wij niet de hele dag eten, eten ze uitsluitend als ze honger hebben. Als ze verzadigd zijn dan inspecteren ze de omgeving of ze brengen de tijd door met luieren.

    Ze luieren graag in de zon. vanmiddag op een zonnig momentje, na een regenachtige morgen, zag ik negen larven tegelijk zonnebaden op de toppen van de me buitenplantjes.

    Op een brandnetel die vol luizen zit zag ik een hongerige larf aan het werk. De larven wandelden op de bovenzijde van de bladeren, terwijl de meeste bladluizen zich aan de onderzijde van het blad zitten. De larf wandelt naar de bladrand en buigt zich eromheen om een luis te grijpen. Daarbij zetten ze zich op het blad vast met de punt van het achterlijf dat is voorzien van een soort hechtschijfje.

    Een bladluis wordt met een snelle uitval gegrepen tussen de stevige kaken en vervolgens tamelijk vlot weg gekauwd. De bladluizen proberen soms te vluchten, maar door hun traagheid maken ze niet veel kans om weg te komen. Ik heb echter wel eens gezien dat een bladluis op de rug van een larve vluchtte en er aan de zijkant weer afwandelde.

    Als je de bewegingen van de larven volgt dan lijkt het er op dat ze nauwelijks gebruik maken van hun gezichtsvermogen. De ogen van de larven zijn dan ook veel minder goed ontwikkeld dan bij volwassen lieveheersbeestjes. Vermoedelijk oriënteren larven zich op basis van tast en geur. Ze verkennen hun directe omgeving en weten daardoor waar de bladluizen zich bevinden. Regelmatig zag ik een larf vlak langs een groepje bladluizen wandelen zonder er enige aandacht aan te besteden.

    • Deze reactie is gewijzigd 1 jaar geleden door Monty.
    1+
    #540
    Monty
    Bijdrager
    695 Reputatie punten

    Dit heerbeest is geparasiteerd.
    Het is vermoedelijk de sluipwesp genaamd Dinocampus coccinellae.
    Deze sluipwesp heeft een zeer interessante manier van voortplanten. De wesp legt door middel van haar legboor een eitje in een lieveheersbeestje. In het geval van Dinocampus coccinellae gaat het meestal om zevenstippelige lieveheersbeestjes. Het eitje ontwikkelt zich tot larve en gaat een bepaalde chemische stof afscheiden. Deze stof gaat cellen van het lieveheersbeestje veranderen waarmee de larve zich voedt. Het lieveheersbeestje wordt dus niet van binnen opgegeten en blijft ‘gewoon’ leven. Nadat de larve een week of drie, vier in de kever geleefd heeft bijt het de zenuwen van de pootjes van zijn gastheer door zodat deze niet meer kan lopen. Hierna verlaat de larve het lieveheersbeestje en maakt een cocon tussen de pootjes van de arme, nog steeds levende kever. In de cocon ontwikkelt zich in een dag of negen een nieuwe sluipwesp.

    1+
15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 22)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.